Nieuwe
gronden
(1933)
Nederland / 30 minuten / zwart-wit / geluid / 35mm
Engelse titel:
New Earth
Franse titel: Nouvelle terre
Regie en scenario: Joris Ivens
Camera: Joris Ivens, John Fernhout, Joop Huisken, Helen van Dongen, Eli Lotar
Montage: Joris Ivens, Helen van Dongen
Muziek: Hanns Eisler (Lied 'Ballade van de Zakkensmijters: tekst Julian Arendt
en Ernst Busch, gezongen door Ernst Busch (Duits) en Jan van den Broek (Nederlands))
Commentaartekst en spraak: Joris Ivens
Productiemaatschappij: CAPI Amsterdam
Première: Parijs, Cinéma des Champs Elysées, 14 december 1933
Documentaire,
samengesteld uit materiaal over de drooglegging van de Zuiderzee (IJsselmeer),
o.a. uit Wij Bouwen / Zuiderzeewerken, aangevuld met journaalfragmenten van
de grote economische wereldcrisis. Waartoe dient het droogleggen van land als
door de economische crisis overal ter wereld voedsel (graan, koffie, melk) wordt
vernietigd? Is de centrale vraag van de slotakte. Het sluiten van de Wieringemeer
is gefilmd met een landcamera (de arbeiders die tonnen stenen en klei storten
in het dijkgat storten) en een zeecamera om de krachtige zee te filmen). Een
spannende strijd en een klassiek stuk documentairefilm.
Reacties:
Nederlandse pers: Nieuwe Gronden is een documentaire film, maar zij boeide meer
dan een gewone 'verhaaltjes'-film. Er zit door de wijze waarop het onderwerp
is behandeld en door de uiterst suggestieve muziek van Hanns Eisler zulk een
spanning in, dat men aan het einde geëlectriseerd wordt. Niettegenstaande
het onderwerp veel rustiger is dan de Potemkin van Eisenstein, geraakte de zaal
in eenzelfde opwinding. Het was alsof men 'bravo' wilde roepen bij de overwinning
van de zee door het arbeidende volk en alsof men mee wilde getuigen bij den
kreet om het onrecht, door het laatste gedeelte van de film gesymboliseerd'.
(Het Volk, 21 december 1933)
