Pesn
o gerojach
(1932)
Rusland / 50 minuten / zwart-wit / geluid / 35 mm
Nederlandse
titel: Komsomol (Heldenlied, Lied van de Helden)
Engelse titel: Komsomol, (Song of Heroes, Youth Speaks)
Franse titel: Komsomol, (Le chant des héros)

Regie en
Montage: Joris Ivens, ass. Herbert Marshall
Scenario: Josif Skljoet
Camera: Alexander Sjelenkov
Muziek: Hanns Eisler
Acteurs: Tramgroep Magnitigorsk (arbeiderstheatergroep)
Productiemaatschappij: Mesjrabpom film, Moskou
Première: Moskou, 2 januari 1933 in aanwezigheid van o.a. Poedowkin, Dowsjenko, Balasz en Tretjakow
Documentaire
over de bouw van hoogovens door de communistische arbeidersjeugdorganisatie
Komsomol, gemaakt in het kader van het eerste Vijfjarenplan van de Sovjet-Unie.
Met opnamen in Magnitogorsk in de Oeral, waar binnen enkele jaren uit de steppegrond
een industriestad van 200.000 bewoners werd gestampt, en het Koesbasbekken in
Siberië. De film is een loflied op de prestaties van de vrijwilligers,
de Komsomol, maar laat niet de schaduwzijde zien, de dwangarbeid van de duizenden
gevangen Koelakken. Onder invloed van de Russische filmmaker Wsewolod Poedovkin
liet Ivens het verhaal zien aan de hand van één bestaand personage,
een non-acteur, die scènes naspeelde. Deze vorm van 'the personalized
story', dat we tegenwoordig docudrama zouden noemen, komt na deze eerste poging
in Komsomol, later in vele Ivens-films terug.
Reactie:
'De film eindigt met een arbeids-apotheose: de laatste hand die gelegd wordt
aan de hoogovens, waaraan door de talloze jongeren tot in de nacht wordt gewerkt,
om den arbeid den volgenden dag inderdaad gereed te krijgen. Wat natuurlijk
- het is een 'vizioen' - gelukt. Bevredigd zijn we door dit filmwerk niet. Ivens
is een intelligent en knap fotograaf, die ook weet wat montage is, maar de verbeeldingskracht,
het enthousiasme, noodig om de filmbeelden tot een bezielde compositie om te
scheppen, mist hij. Terstond in den aanvang is de film expressionistisch en
imponeerend die snel, té snel en daardoor wat flakkerend voorbijjagen,
toch eigenlijk koekoek-één-zang'. (De Telegraaf)