Pour
le Mistral
(1965)
Frankrijk / 30 minuten / zwart-wit en kleur / geluid / 35 mm. / deels cinemascope
Nederlandse
titel: Voor de Mistral
Engelse titel: The Mistral
Regie: Joris Ivens
Regieassistent: Jean Michaud, Ariane Litaize, Michelle de Possel, Maurice
Friedland, Bjorn Johanssen
Scenario: Joris Ivens, René Guyonnet, Armand
Gatti
Camera: André Dumaître, Pierre Lhomme, Gilbert Duhalde
Montage: Jean Ravel, Emmanuele Castro
Muziek: Luc Ferrari
Commentaartekst:
André Verdet
Commentaarstem: Roger Pigaut
Productiemaatschappij:
Claude Nedjar; Centre Européen Radio-Cinéma-Télévision
Première:
Filmfestival van Venetië, 1966
Prijzen: Gouden Leeuw, Filmfestival van
Venetië
Filmgedicht over de Mistral-wind in de Provence, die vanaf de toppen van de Franse Alpen naar beneden waait, landschappen en mensen beweegt en verandert, en door het Rhônedal, zich een weg baant naar de open Middellandse zee. Een reis die verbeeld wordt, door in zwart wit te beginnen, over te gaan in kleur en te eindigen in een breed cinemascoop-formaat. Het oorspronkelijke scenario was veel uitgebreider en ambitieuzer, en past in Ivens' levenslange zoektocht om het onmogelijke te filmen, de wind. De wind, niet alleen als natuurverschijnsel, zo typisch Hollands, maar ook als metafoor voor voortdurende verandering.
Reacties
pers:
J.C.A. Fortuin: 'Ivens heeft in deze film gebruik gemaakt van het plotseling
stilstaande beeld om de schok aan te geven, waarmee de komst van de mistral gepaard
gaat. Hij heeft zijn beelden met grote zorg gekozen en zeldzaam raak met de camera
vastgelegd. het welsprekendst is echter de wijze , waarop hij gebruik heeft gemaakt
van de montage, die poëzie geeft aan het geweld van de storm en dramatiek
aan wat anders niet meer zou zijn geweest dan een boeiende reportage van een natuurverschijnsel.
Men voelt de adem, die de mistral als een deken over land en water uitspreidt.'
(De Tijd, 29 november 1968)
Wim Verstappen: 'De fotografie van Le Mistral
is bijvoorbeeld verbijsterend mooi, ieder kader vlekkeloos van compositie, met
wolkenluchten en landschappen zoals ze eigenlijk sinds Breugel niet meer vertoond
zijn. In zeker opzicht lijkt le Mistral een film uit de Hollandse documentaire
school...Le Mistral is veel krachtiger dan wat hier zo gemaakt wordt, klassieker
van fotografie en inventiever in de montage zelfs dan het werk der lage landen.'
(Algemeen Handelsblad, 30 november 1968)
Jean Vidal: 'C'est n'est pas un film,
c'est du vent. Du vent sur l apellicule, du vent sur l 'écran, du vent
dans la salle! In stnictivement le spectateur relève l ecol de son manteau
...' (Libération, 23 februari 1964)
